Ο έρωτας στην ψηφιακή εποχή αλλάζει μορφή καθώς γεννιέται όλο και συχνότερα μπροστά σε μια οθόνη. Ωστόσο ο εγκέφαλος εξακολουθεί να λειτουργεί με τους ίδιους νευροβιολογικούς μηχανισμούς. Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο τα dating apps και το sexting την εποχή της AI ενισχύει τη σύνδεση ή καλλιεργεί μια αδιάκοπη αναζήτηση χωρίς βάθος.
Όταν ερωτευόμαστε ενεργοποιείται το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, κυρίως μέσω της ντοπαμίνης
Ο έρωτας είναι μία από τις πιο έντονες εμπειρίες της ζωής του ανθρώπου. Μας μεταμορφώνει, μας «απορρυθμίζει», μας κινητοποιεί και παράλληλα μας «αφήνει εκτεθειμένους». Αν και στην εποχή μας μοιάζει να αλλάζει πρόσωπο, ο έρωτας παραμένει θέμα βιολογίας. Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλος εξακολουθεί να ενεργοποιείται από την ντοπαμίνη της προσμονής και τις «ορμόνες του δεσμού», όμως το περιβάλλον έχει μετατοπιστεί: από τη σταδιακή ανακάλυψη στο γρήγορο swipe, από τη σωματική παρουσία στην οθόνη. «Στη σημερινή εποχή ο έρωτας γεννιέται όλο και περισσότερο μπροστά από μια οθόνη, ενώ η επιθυμία εκφράζεται μέσα από μηνύματα και το φλερτ γίνεται μέσα από ειδοποιήσεις», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η ψυχολόγος και κλινική σεξολόγος Ιωάννα Τσάπαλη, η οποία σκιαγραφεί τις αλλαγές που φέρνουν οι αλγόριθμοι στον τρόπο που συνδεόμαστε και επιλέγουμε σύντροφο.
Ο έρωτας περνάει από τον εγκέφαλο
Όταν ερωτευόμαστε, εξηγεί η κ. Τσάπαλη, ενεργοποιείται το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, κυρίως μέσω της ντοπαμίνης – ενός νευροδιαβιβαστή που σχετίζεται περισσότερο με την προσμονή, την επιθυμία και το κίνητρο, παρά με την ίδια την ικανοποίηση. Η ντοπαμίνη, με άλλα λόγια, δεν παράγει την ευχαρίστηση αυτή καθαυτή, αλλά μας ωθεί να πλησιάσουμε το πρόσωπο που μας ελκύει, να το σκεφτόμαστε διαρκώς, να επενδύσουμε σε αυτό.
διαβάστε περισσότερα στο ρεπορτάζ του www.in.gr πατώντας εδώ
