Ο φόβος τους είναι η εναλλακτική λύση
Του Κώστα Ζωντανού* Παρατηρώ με ενδιαφέρον ότι το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να στήσει ξανά το ίδιο σκηνικό. Να παρουσιάσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα ως τους δύο μεγάλους μονομάχους και να υποχρεώσει όλους τους υπόλοιπους να απαντήσουν στο ερώτημα
Όταν η εξουσία φοβάται τους πρώην ηγέτες της
Του Κώστα Ζωντανού Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή που η κριτική δεν απαντιέται με επιχειρήματα, αλλά με υπαινιγμούς, λάσπη και επικοινωνιακές μεθοδεύσεις. Και αυτό ακριβώς συνέβη στην περίπτωση του Αντώνη Σαμαρά. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, κάθε φορά που ο Σαμαράς τοποθετούνταν δημόσια, αντί
«Αφεντικό, νηστικό αρκούδι χορεύει;»
Του Κώστα Ζωντανού* Υπήρχε κάποτε μια παλιά λαϊκή ιστορία που οι παλιοί έλεγαν στα καφενεία και στα χωράφια για να περιγράψουν τον άνθρωπο που πάντα έβρισκε δικαιολογία για να μην κάνει αυτό που έπρεπε. Ένας γύφτος λοιπόν, που δεν ήθελε να δουλέψει,
Ο πρώτος εργάτης χωρίς εργάτες – Κοινωνική πολιτική σε καθεστώς ανελευθερίας
Του Κώστα Ζωντανού Υπάρχουν στιγμές που η Ιστορία δεν είναι απλώς άδικη — είναι ειρωνική. Ας κάνουμε ένα απλό νοητικό πείραμα. Αν ένας ηγέτης καθιέρωνε: 1. Την Πρωτομαγιά ως αργία 2. Γενίκευε το 8ωρο για όλους τους εργαζόμενους, 3. Κατοχύρωνε κατώτατους μισθούς και πληρωμένες υπερωρίες 4. Επέβαλλε
Από τον μεταπράτη του ’80 στον ολιγάρχη των capital controls
Του Κώστα Ζωντανού Νομίζω ότι αρκετά φόρτωσα στην σημερινή κυβέρνηση όμως για να είμαστε ειλικρινείς πληρώνει και παλιές αμαρτίες γιατί η σημερινή εικόνα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι ατύχημα. Είναι το αποτέλεσμα μιας διαδρομής δεκαετιών, γεμάτης ψευδαισθήσεις, κρατικές εξαρτήσεις και πολιτικές
Από το «συνειδητό όργανο του ταξικού εχθρού ενάντια στο λαό» στην απαξίωση
Από το «συνειδητό όργανο του ταξικού εχθρού ενάντια στο λαό» στην απαξίωση Η αστυνομία τότε στον δρόμο – σήμερα απούσα από τη γειτονιά Του Κώστα Ζωντανού Κάποτε η αστυνομία κατηγορούνταν ιδεολογικά ως «όργανο του συστήματος», αλλά ο πολίτης ένιωθε ασφαλής στη γειτονιά του.
Από το «συνειδητό όργανο του ταξικού εχθρού ενάντια στο λαό» στην απαξίωση – Η αστυνομία τότε στον δρόμο – σήμερα απούσα από τη γειτονιά
Του Κώστα Ζωντανού Κάποτε η αστυνομία κατηγορούνταν ιδεολογικά ως «όργανο του συστήματος», αλλά ο πολίτης ένιωθε ασφαλής στη γειτονιά του. Σήμερα, με περισσότερα μέσα και τεχνολογία, η παρουσία της στον δρόμο έχει αραιώσει και το αίσθημα ανασφάλειας έχει μεγαλώσει. Για δεκαετίες, ιδιαίτερα
Δεν πλουτίζει ο φτωχός όταν φτωχαίνει ο πλούσιος
Του Κώστα Ζωντανού* Η ισότητα προς τα κάτω δεν είναι δικαιοσύνη. Είναι οργανωμένη παρακμή. Άλλωστε ο Winston Churchill είχε πει το αμίμητο: «Προτιμώ την άνιση κατανομή του πλούτου από την ισότητα στη φτώχεια.» Υπάρχει μια βαθιά ριζωμένη ψευδαίσθηση στη δημόσια ζωή μας: ότι αν
Δεσμοί Ζωής και Παρακαταθήκης
Του Κώστα Ζωντανού Χθες, γράφοντας για τον πατέρα μου, μνημόνευσα φίλους του – ανώνυμους και επώνυμους – ανθρώπους που για μένα δεν ήταν απλώς πρόσωπα της παρέας του, αλλά μορφές με ιδιαίτερο αποτύπωμα χαρακτήρα και ήθους. Σήμερα όμως ένιωσα την ανάγκη να
Από τους πολλούς εκατομμυριούχους στους λίγους δισεκατομμυριούχους
Του Κώστα Ζωντανού Κάποτε η Ελλάδα είχε πολλούς εκατομμυριούχους. Σήμερα έχει λίγους δισεκατομμυριούχους και εκατομμύρια φτωχούς. Η μετάβαση αυτή δεν ήταν ούτε τυχαία ούτε αναπόφευκτη. Είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών που ξεκίνησαν μετά το 1981 και διαμόρφωσαν ένα στρεβλό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο. Η
Ζητείται Λάζαρος | Εγραψε ο Μανώλης Κωττάκης στην Εστία
του Κώστα Ζωντανού* Η Ελλάδα θυμίζει τον Λάζαρο της Βηθανίας. Ζωντανή, αλλά ακινητοποιημένη. Δυνατή, αλλά θαμμένη στον τάφο της παραίτησης και της παρακμής. Περιμένει εκείνη τη φωνή που θα την καλέσει: «Δεῦρο ἔξω» — βγες έξω. Οι ηγεσίες του παρόντος δείχνουν
Όταν τα τρολ αντικαθιστούν το διάλογο
Του Κώστα Ζωντανού Στη δική μου συνδικαλιστική και πολιτική πορεία έμαθα κάτι που θεωρώ αδιαπραγμάτευτο: ποτέ δεν στοχοποιούμε ανθρώπους. Γιατί το να στηρίζεις τη διαφωνία σου σε ένα πρόσωπο είναι αδυναμία. Η πολιτική δεν είναι ούτε προσωπικό μίσος, ούτε πόλεμος χαρακτήρων. Είναι μάχη ιδεών,