Στη δεκαετία του ’80 και του ’90, όταν ένας μαθητής δεν είχε προλάβει να κάνει την εργασία του και αναζητούσε διέξοδο, οι επιλογές ήταν περιορισμένες και συχνά απαιτούσαν εφευρετικότητα. Θα μπορούσε να παρακαλέσει τη μεγαλύτερη αδερφή του να τη γράψει, να «πληρώσει» έναν συμμαθητή με καλές επιδόσεις ή να καταφύγει στις κλασικές δικαιολογίες: το τετράδιο έμεινε στο σπίτι, ο σκύλος έφαγε την εργασία, κάτι απρόοπτο συνέβη.
Με την εξάπλωση του ίντερνετ, η διαδικασία έγινε πιο εύκολη. Εμφανίστηκαν ψηφιακές πλατφόρμες, online λυσάρια και βοηθήματα που μπορούσαν να στηρίξουν τους μαθητές στα περισσότερα μαθήματα. Παρ’ όλα αυτά, υπήρχε ένα κοινό χαρακτηριστικό: απαιτούσαν κόπο. Συχνά, η αντιγραφή χρειαζόταν περισσότερη δουλειά από το να κάνει κανείς την εργασία μόνος του. Σήμερα, το τοπίο έχει αλλάξει ριζικά. Μαθητές και φοιτητές ανοίγουν απλώς το ChatGPT ή κάποιο άλλο εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης, πληκτρολογούν τις οδηγίες και λαμβάνουν έτοιμες απαντήσεις. Τα τελευταία τρία χρόνια, εκπαιδευτικοί, γονείς και ειδικοί προειδοποιούν ότι η τεχνητή νοημοσύνη έχει μετατρέψει την αντιγραφή σε υπόθεση δευτερολέπτων.
Διαβάστε περισσότερα στο ρεπορτάζ του newmoney.gr πατώντας εδώ
