Η στεγαστική κρίση έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες κοινωνικής και οικονομικής πίεσης στη σύγχρονη Ελλάδα, επηρεάζοντας άμεσα τον τρόπο ζωής, τις οικογενειακές αποφάσεις και την καθημερινή αίσθηση ασφάλειας των πολιτών. Στο δημόσιο διάλογο, η βραχυχρόνια μίσθωση συχνά προβάλλεται ως ο βασικός υπαίτιος αυτής της κατάστασης. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Η βραχυχρόνια μίσθωση επηρεάζει επιμέρους τοπικές αγορές, ιδίως σε περιοχές υψηλής τουριστικής ζήτησης, αλλά δεν συνιστά τον κεντρικό, δομικό λόγο της στεγαστικής κρίσης που βιώνει η χώρα.
Η κρίση έχει μετατοπιστεί από τη σφαίρα μιας κυκλικής οικονομικής ανισορροπίας σε πεδίο διαρθρωτικής κοινωνικοοικονομικής πίεσης, με συνέπειες που υπερβαίνουν την οικονομία και αγγίζουν τον πυρήνα της κοινωνικής συνοχής. Η κατοικία, από παράγοντας σταθερότητας, μετατρέπεται σε πηγή διαρκούς ανασφάλειας για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Τα δεδομένα ευρωπαϊκών οργανισμών καταδεικνύουν ότι το στεγαστικό ζήτημα συνδέεται πλέον άμεσα με την ποιότητα ζωής, τη δημογραφική δυναμική και, όλο και συχνότερα, με την ψυχική υγεία.
Η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα συσσωρευμένων παραγόντων: της μακροχρόνιας υποχώρησης της οικοδομικής δραστηριότητας, της γήρανσης και υποβάθμισης του κτιριακού αποθέματος, της μη ουσιαστικής προστασίας της πρώτης κατοικίας, της ραγδαίας μείωσης της ιδιοκατοίκησης, της περιορισμένης ανάπτυξης οργανωμένων σχημάτων κοινωνικής – προσιτού κόστους στέγασης κατοικιών και της καθυστερημένης προσαρμογής της στεγαστικής πολιτικής στις νέες ανάγκες. Όπως επισημαίνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι χώρες που συγκράτησαν το κόστος στέγασης επένδυσαν συστηματικά στην ενίσχυση της προσφοράς κατοικίας.
Βραχυχρόνια μίσθωση: Το 0,4% του οικιστικού αποθέματος και η πραγματική διάσταση στην Ελλάδα
Σύμφωνα με έκθεση του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, η δομή του κλάδου της βραχυχρόνιας μίσθωσης στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από έντονη παρουσία ιδιωτών και χαμηλό βαθμό επαγγελματικής συγκέντρωσης, ενώ το ποσοστό των κατοικιών που διατίθενται αποκλειστικά για αυτή τη χρήση παραμένει εξαιρετικά μικρό σε σχέση με το συνολικό οικιστικό απόθεμα.
Σε επίπεδο καταχωρίσεων, το 18,6% ανήκει σε νομικά πρόσωπα και το 81,4% σε ιδιώτες. Στην Αττική το ποσοστό των ιδιωτών διαμορφώνεται στο 61,4%, ενώ στην υπόλοιπη χώρα ανέρχεται στο 87,7%, γεγονός που καταδεικνύει τον εντονότερα τοπικό και μικρής κλίμακας χαρακτήρα της
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα του www.newmoney.gr πατώντας ΕΔΩ
