Ο Ερμής έχει καταλήξει να είναι από τα μεγαλύτερα αινίγματα της πλανητικής επιστήμης: είναι μικρός, υπερβολικά… μεταλλικός και «κολλημένος» σε μια τροχιά που δεν ταιριάζει εύκολα με τα μοντέλα σχηματισμού πλανητών
Ο Ερμής, ο πιο κοντινός πλανήτης στον Ήλιο, μοιάζει με την πρώτη ματιά ο πιο «άχαρος» κόσμος του ηλιακού μας συστήματος: μια γκρίζα επιφάνεια, καμία ένδειξη ότι υπήρξε ποτέ νερό με τρόπο που να αλλάζει το αφήγημα και, φυσικά, μηδενικές πιθανότητες ζωής σε ένα περιβάλλον που ψήνεται την ημέρα και παγώνει τη νύχτα.
Κι όμως, ακριβώς επειδή φαίνεται τόσο απλός, ο Ερμής έχει καταλήξει να είναι από τα μεγαλύτερα αινίγματα της πλανητικής επιστήμης: είναι μικρός, υπερβολικά… μεταλλικός, «κολλημένος» σε μια τροχιά που δεν ταιριάζει εύκολα με τα μοντέλα σχηματισμού πλανητών και, όπως το συνοψίζει μιλώντας στο BBC ο ειδικός στη δυναμική πλανητών Sean Raymond (University of Bordeaux), είναι «κάπως ντροπιαστικό» για τους επιστήμονες ότι ακόμη δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς προέκυψε – υπονοώντας ότι ο Ερμής δεν είναι απλώς μια εξαίρεση, αλλά ίσως μια δοκιμή αντοχής για την ίδια τη θεωρία πλανητικής δημιουργίας.
Ο πλανήτης που «δεν θα έπρεπε να υπάρχει»
Τα στοιχεία που κάνουν τον Ερμή «πλανήτη που δεν θα έπρεπε να υπάρχει» είναι αδιάσειστα. Σε μάζα είναι περίπου 20 φορές μικρότερος από τη Γη και σε διάμετρο μόλις λίγο μεγαλύτερος από την Αυστραλία, αλλά σε πυκνότητα είναι δεύτερος στο Ηλιακό Σύστημα μετά τη Γη, επειδή διαθέτει έναν δυσανάλογα μεγάλο μεταλλικό πυρήνα.
Στους άλλους βραχώδεις πλανήτες (Γη, Αφροδίτη, Άρης), ο σιδηρούχος πυρήνας καταλαμβάνει περίπου τη μισή ακτίνα, πάνω του υπάρχει μανδύας και φλοιός. Στον Ερμή, όμως, ο πυρήνας φτάνει περίπου το 85% της ακτίνας, αφήνοντας ένα εξαιρετικά λεπτό «κέλυφος» βράχου από πάνω. Για τον Nicola Tosi από το German Aerospace Center στο Βερολίνο, αυτό ακριβώς είναι ο πυρήνας του προβλήματος: «Ο σχηματισμός του Ερμή είναι ένα μεγάλο ζήτημα και παραμένει ασαφές γιατί ο Ερμής μοιάζει όπως μοιάζει». Το αίνιγμα γίνεται εντονότερο όταν μπλέκεται με την τροχιά του: είναι υπερβολικά κοντά στον Ήλιο, σε θέση που τα κλασικά σενάρια συσσώρευσης υλικού σε πρωτοπλανητικό δίσκο δυσκολεύονται να αναπαράγουν.
Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα www.iefimerida.gr πατώντας ΕΔΩ
