Η έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης άνοιξε, όπως ήταν φυσικό, τη συζήτηση για τις συνέπειες που αυτή θα έχει στην απασχόληση.
Έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια από τότε που καθηγητές όπως ο David Autor υποστήριξαν πειστικά ότι, όπως και οι προηγούμενες τεχνολογικές αλλαγές, η μηχανοργάνωση απειλεί τις θέσεις εργασίας όπου οι εργαζόμενοι εκτελούν κυρίως εργασίες για την εκπλήρωση συγκεκριμένων προδιαγραφών, αλλά αποτελεί συμπλήρωμα για όσους καθορίζουν τις προδιαγραφές.
Από αυτή την οπτική γωνία, η επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης ενδέχεται να ενέχει μικρότερο κίνδυνο (ή ακόμη και να ωφελήσει) έναν προγραμματιστή λογισμικού που ασκεί σημαντική αυτονομία ως προς το αντικείμενο και τον τρόπο εργασίας του, σε σύγκριση με έναν εργάτη αποθήκης που χάνει τη θέση του από μια νέα γενιά ρομπότ με τεχνητή νοημοσύνη ή έναν πωλητή λιανικής πώλησης του οποίου το κατάστημα κλείνει, καθώς η τεχνολογία απομακρύνει όλο και περισσότερο το εμπόριο από τα φυσικά καταστήματα και το μεταφέρει στο διαδίκτυο.
Διαβάστε περισσότερα στο ρεπορτάζ του in.gr πατώντας εδώ
